อยากรู้ว่าที่คบอยู่เป็นเพื่อนแท้มั๊ย อ่านเรื่อง”หนูกัดเหล็ก” ด่วน!!

วันนี้นำนิทานพื้นบ้านภาคใต้ เรื่องหนูกัดเหล็ก (ยะลา) เป็นนิทานสอนใจแฝงคติข้อคิดดีๆ เกี่ยวกับการใช้ชีวิตและการคบเพื่อน อ่านได้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่สามารถเล่าเป็นนิทานสอนใจลูกน้อยได้ดี

ครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีเศรษฐีคนหนึ่งมีลูกชายเป็นคนไม่รักดีได้แต่ใช้จ่ายทรัพย์เที่ยว กิน เล่น เลี้ยง เพื่อนฝูง ไม่นึกทํามาหากิน พ่อแม่จะว่ากล่าวตักเตือนอย่างไรก็ไม่เชื่อฟังในที่สุดเศรษฐีก็ตรอมใจตาย …แต่ก่อนตายได้เอาเงินกับทองใส่ตุ่มอย่างละตุ่มฝังไว้ และด้วยความดีที่ได้กระทํามาส่งผลให้เศรษฐีไปเกิดเป็นเทวดา

ฝ่ายลูกเศรษฐีเมื่อพ่อแม่ตายแล้วก็ยิ่งกําเริบ …ใช้เงินเลี้ยงเพื่อนเที่ยวเตร่เสเพลไม่นานเงินก็หมด เพื่อนฝูงที่เคยล้อมหน้าล้อมหลังก็หายหน้าไปทีละคน  อยู่มาวันหนึ่งเพื่อนชวนไปกินเลี้ยงกันตามเคยโดยสั่งลูกเศรษฐีตกยากว่าถ้าคิดจะไปกินเลี้ยงก็ให้เอาไก่ไปร่วมในการกินเลี้ยงด้วยหนึ่งตัว …ลูกเศรษฐีอยากกินเลี้ยงมากถึงแม้จะไม่มีเงินแล้ว ก็ยังขวนขวายหาไก่ได้ตัวหนึ่ง …จึงจัดการลวกน้ำร้อนถอนขนแล้วผูกห่อใบตองเตรียมที่จะไปร่วมงานกินเลี้ยง

ครั้นเดินมาตามทางเพราะความเหนื่อย …จึงแวะพักใต้ต้นไม้ข้างทางแล้วม่อยหลับไปบังเอิญมีอีกาตัวหนึ่งเกาะอยู่บนต้นไม้นั้นได้กลิ่นเนื้อโชยมาจากใบตอง จึงบินโฉบลงมาคาบห่อใบตองไปเขาจึงต้องไปงานกินเลี้ยงมือเปล่า

…พอถึงบ้านเพื่อนที่นัดกินเลี้ยงก็เล่าให้เพื่อนฟัง ….แต่ไม่มีใครเชื่อในคําพูดของเขาเลย ต่างคิดว่าเขาคงไม่มีปัญญาหาไก่มาจึงกุเรื่องแก้เก้อแถมยังพูดจาเยาะเย้ยถากถางว่า “ไม่มีปัญญาหาไก่มา แล้วยังไปโทษอีกาอีก” ลูกเศรษฐีทั้งเจ็บทั้งอายตัดสินใจไม่ร่วมวงกินเลี้ยงด้วยรีบเดินทางกลับบ้าน เมื่อถึงบ้านแล้วก็ยังน้อยใจไม่หาย นึกถึงความหลังที่ตนมั่งมีเงินทองผู้คนล้อมหน้าล้อมหลังเสียใจกินไม่ได้ นอนไม่หลับ ร่างกายก็ผ่ายผอมลง

ฝ่ายเทวดาพ่อแม่เห็นอาการของลูกก็อดสงสารเสียมิได้ …จึงมาเข้าฝันลูกว่า “นั่นแหละลูกเอ๋ย เมื่อพ่อแม่ยังอยู่ก็ได้สอนเจ้านักหนาเรื่องการใช้เงินทอง เมื่อยามลําบากยากจน ใครเขาจะมานับถือ พูดจริงก็เป็น หลอกไปได้ ขอให้เจ้ารู้สึกตัวและทําตัวเสียใหม่พ่อแม่จะช่วย” ในฝันนั้นเองลูกเศรษฐีก็คิดได้ …จึงสัญญากับพ่อแม่ว่า “ต่อไปจะเลิกความประพฤติเดิมจะตั้งใจทํามาหากิน เลี้ยงตัวให้มีเงินพอที่จะไม่ให้ใครมาดูถูกได้อีกต่อไป”

…เมื่อเทวดาพ่อแม่ได้รับคําสัญญาจากลูกเช่นนั้นก็พอใจยิ่งนัก เมื่อลูกสัญญาว่าจะกลับตัวเป็นคนดีจึงได้บอกที่ซ่อนตุ่มเงินและตุ่มทองให้ในฝันนั้นเอง …พอตื่นขึ้นมาลูกเศรษฐีก็รีบไปขุดหาตุ่มเงินตุ่มทอง ก็พบจริงตามฝัน …จึงนําเงินในตุ่มมาทําทุนตั้งหน้า ตั้งตาทํามาหากินไม่นานก็กลับฟื้นตัวพอมีฐานะขึ้นอีก เพื่อนที่เคยหนีหาย ก็เริ่มกลับมาคบหาเพิ่มขึ้นทุกวันลูกเศรษฐียังจําวันที่เพื่อนฝูงเยาะเย้ยได้ไม่ลืม

วันหนึ่งลูกเศรษฐีเห็นได้โอกาสจึงชวนเพื่อนมากินเลี้ยงกันอีกเหมือนเมื่อยังร่ำรวยหนก่อน …เพื่อนฝูงต่างก็มากันพร้อมหน้าพร้อมตา …ขณะที่กินเลี้ยงอย่างครึกครื้นเฮฮาอยู่นั้นลูกเศรษฐีได้นํามีดเหี้ยนๆ เล่มหนึ่งมาให้เพื่อนดู …พลางพูดขึ้นว่า “อัศจรรย์จริงๆ มีดเล่มนี้เพิ่งซื้อมาใหม่แท้ๆ ทิ้งไว้คืนเดียวหนูมากัดเสียจนเหี้ยนหมดเหลือเท่านี้เอง”

 

 

เพื่อนฝูงทั้งหลายเมื่อได้ยินก็รับคําเชื่อตามคําพูด บางคนก็ประสมโรงพูดว่า “จริงเหมือนเพื่อนว่าหนูมันร้ายนัก มีดของเราก็เคยโดนเหมือนกัน เหี้ยนเหมือนอย่างนี้ไม่มีผิด” เพื่อนคนอื่นก็พูดว่า “ใช่ ๆ” คนละคํา สองคํา

…ลูกเศรษฐีเมื่อได้ยินดังนั้นก็คิดได้ว่า “ยามเมื่อเรายากจนคนดูถูกถ้อยคําที่พูดไม่มีน้ำหนัก ถึงพูดความจริงก็ยังไม่มีคนเชื่อแต่เมื่อยามมั่งมีเงินทอง จะพูดอะไรจริงหรือเท็จไม่สําคัญคนยอมรับเชื่อถือเสมอ”

ที่มา : prakal

ติดตามได้ที่ : http://www.epapafin.com

Facebook Comments